ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଭାରତ ଆଜି ସେହି ଭୂମି, ଯାହାକୁ ସାରା ବିଶ୍ୱ ନିଜର ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ଆକାଂକ୍ଷାର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ଭାବେ ଦେଖୁଛି। ଯୁବଶକ୍ତିର ସୃଜନଶୀଳତା, ଟେକ୍ନୋଲୋଜିର ଦ୍ରୁତ ଅଭ୍ୟୁଦୟ ଏବଂ ମାନବ କଲ୍ୟାଣକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବାର ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଭାରତକୁ ବିଶ୍ୱ ମଞ୍ଚରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଛି। ସେହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷିରେ ଫେବୃଆରୀର ଶେଷ ସପ୍ତାହରେ ଭାରତ ମଣ୍ଡପମ୍, ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଆୟୋଜିତ ଇଣ୍ଡିଆ ଏଆଇ ସମିଟ୍ ୨୦୨୬କୁ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱର ନେତା, ନୀତିନିର୍ମାତା ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର କେବଳ ଉପସ୍ଥିତି ନୁହେଁ, ସକ୍ରିୟ ଭାଗିଦାରୀ ଏହା ପ୍ରମାଣ କରିଛି ଯେ ଭବିଷ୍ୟତ ଗଢ଼ିବାରେ ସେମାନେ ଭାରତକୁ ସହଭାଗୀ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଏବଂ ସମ୍ଭାବନାକୁ ବାସ୍ତବତାରେ ପରିଣତ କରିବାରେ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ।
ସେଥିପାଇଁତ ଭାରତ ମଣ୍ଡପମ୍ର ସମ୍ମୁଖରେ ପଡୁଥିବା ସୁନେଲ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣର ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟରେ ବିଶ୍ୱର ୧୩ ଦେଶ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ସୁଯୋଗକୁ ଉନ୍ମୋଚିତ କରିବାକୁ କୁଣ୍ଠାବୋଧ କରିନାହାନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶର ପାଭିଲିୟନ୍ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟର ପରିପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ, ଜାପାନ, ରୁଷ, ବ୍ରିଟେନ, ଫ୍ରାନ୍ସ, ଜର୍ମାନୀ, ଇଟାଲୀ, ନେଦରଲ୍ୟାଣ୍ଡ, ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ, ସର୍ବିଆ, ଏଷ୍ଟୋନିଆ, ତାଜିକିସ୍ତାନ ଏବଂ ଏକ ମିଳିତ ଆଫ୍ରିକୀୟ ପାଭିଲିୟନ୍ – ସମସ୍ତେ ନୂତନ ଚିନ୍ତାଧାରା, ନିବେଶ ଏବଂ ଏକ ଶାନ୍ତ ଅଭିଳାଷା ସହିତ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଫେବୃଆରୀ ୧୬ ରୁ ୨୧, ୨୦୨୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମ୍ମିଳନୀ ସହିତ ‘ଇଣ୍ଡିଆ ଏଆଇ ଇମ୍ପାକ୍ଟ ଏକ୍ସପୋ’ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଯାଇଛି। ଦଶଟି ଆରେନା ଏବଂ ୭୦,୦୦୦ ବର୍ଗ ମିଟରରୁ ଅଧିକ ଅଞ୍ଚଳରେ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଏହି ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ସମ୍ମିଳନୀରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ପ୍ରତିନିଧି, ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ନେତୃବୃନ୍ଦ, ଗବେଷକ ଏବଂ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଆଲୋଚନାକରିବା ସହ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ବିଶାଳ ହଲ୍ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ନିଜର ଅଭିଜ୍ଞତା ସାଉଁଟିଛନ୍ତି। ଅତ୍ୟଧିକ ଆଗ୍ରହକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଭାରତ ସରକାର ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନୀକୁ ଆଉ ଏକ ଅତିରିକ୍ତ ଦିନ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ। ଯାହା ଶନିବାର, ୨୧ ଫେବୃଆରୀରେ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲା ରହିଥିଲା। ଫଳରେ ଆଗନ୍ତୁକମାନେ ଏକ ଅଧିକ ଆରାମଦାୟକ ଅନୁଭୂତି ନେବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରିଥିଲେ। ଏହି ପଦକ୍ଷେପଟି ସରଳ କିନ୍ତୁ ଅନେକ କିଛି ସୂଚାଉଛି। ଏହା କହୁଛି ଯେ, ଏ ସୁଯୋଗ କେବଳ ଏକ ବନ୍ଦ କୋଠରୀ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ଆଲୋଚନା ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ସର୍ବସାଧାରଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତ।
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁରେ ରହିଛି ସଭ୍ୟତାଗତ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବିଷୟବସ୍ତୁ – ‘ସର୍ବଜନ ହିତାୟ, ସର୍ବଜନ ସୁଖାୟ’ – ସମସ୍ତଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଖୁସି। ନିଜର ଉଦ୍ଘାଟନୀ ଅଭିଭାଷଣରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଏହା ହେଉଛି କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତା (ଏଆଇ) ପାଇଁ ଭାରତର ମାନଦଣ୍ଡ। ସେ ବିବିଧତା, ଜନସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଭାରତର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶକ୍ତି ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ଯେକୌଣସି ଏଆଇ ମଡେଲ ଯାହା ଭାରତରେ ସଫଳ ହୁଏ, ତାହା ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ମୁତୟନ କରାଯାଇପାରିବ ବୋଲି ସେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି। ଏହାପରେ ସେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଜଣାଇଛନ୍ତି – ଭାରତରେ ଡିଜାଇନ୍ ଏବଂ ବିକାଶ କରନ୍ତୁ। ବିଶ୍ୱକୁ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ। ମାନବିକତାକୁ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ହଲ୍ର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ବହୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିଯାଇଛି।
୧୩ଟି ଦେଶର ପାଭିଲିୟନ୍ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ବାସ୍ତବ ରୂପ ଦେଉଛି। ଫ୍ରାନ୍ସ ପାଭିଲିୟନ୍ରେ, ଯାହାକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଇମାନୁଏଲ୍ ମାକ୍ରୋନ୍ ଏବଂ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦୀ ପରିଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ୨୯ଟି କମ୍ପାନୀ ଫ୍ରାନ୍ସର ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ଗସ୍ତ ‘ଭାରତ ଫ୍ରାନ୍ସ ନବସୃଜନ ବର୍ଷ’ର ଏକ ଉତ୍ସାହଜନକ ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି। ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମାକ୍ରୋନ୍ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି। ସେ କହିଛନ୍ତି, ଭାରତ ଯାହା ନିର୍ମାଣ କରିଛି ତାହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେଶ କରିନାହିଁ। ୧୪୦ କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଡିଜିଟାଲ୍ ପରିଚୟ। ପ୍ରତି ମାସରେ ୨,୦୦୦ କୋଟି କାରବାର ସମ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ଏକ ପେମେଣ୍ଟ୍ ସିଷ୍ଟମ୍। ଏକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଯାହା ୫୦ କୋଟି ଡିଜିଟାଲ୍ ହେଲ୍ଥ ଆଇଡି ଜାରି କରିଛି। ସେ ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ଏହା ହେଉଛି ‘ଇଣ୍ଡିଆ ଷ୍ଟାକ୍’ (India Stack)। ଉନ୍ମୁକ୍ତ, ପରସ୍ପର ସହ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଏବଂ ସାର୍ବଭୌମ। ଆମେ ଏକ ବିରାଟ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଅଛୁ ବୋଲି ସେ କହିଛନ୍ତି।
କିଛି ପାଦ ଦୂରରେ, ଏଷ୍ଟୋନିଆର ପାଭିଲିୟନ୍ ପ୍ରବଳ ଭିଡ଼ ଜମାଇଥିଲା। ନିଜର ଡିଜିଟାଲ୍ ଶାସନ ମଡେଲ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ଏଷ୍ଟୋନିଆ ଏଠାରେ ସମାନତା ଖୋଜି ପାଇଛି। ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଆଲାର କାରିସ୍ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଡିଜିଟାଲ୍ ପବ୍ଲିକ ଇନଫ୍ରାଷ୍ଟ୍ରକଚର ଆଉ କେବଳ ଏକ ବୈଷୟିକ ମେରୁଦଣ୍ଡ ହୋଇ ରହିନାହିଁ। ଏହା ଆଧୁନିକ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡ଼ିକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଭିତ୍ତିଭୂମି। ଯେତେବେଳେ ଏଆ କୁ ଏହି ପ୍ରଣାଳୀଗୁଡ଼ିକରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଆଲଗୋରିଦମିକ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଏବଂ ମାନବିକ ତଦାରଖ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ସର୍ତ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ତାଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ନୈତିକତା ଏବଂ ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱ ଉପରେ ହେଉଥିବା ଆଲୋଚନାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉଛି। ଏଠାରେ ସହଭାଗିତା କାଳ୍ପନିକ ନୁହେଁ, ବରଂ ଗଠନମୂଳକ।
ସ୍ଲୋଭାକିଆର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପିଟର ପେଲେଗ୍ରିନି ଏକ ବାସ୍ତବବାଦୀ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ସେ କହିଛନ୍ତି, ଭାରତ ବିଶ୍ୱକୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ ଦେଖାଉଛି। ଟେକ୍ନୋଲୋଜିକୁ ବଡ଼ ସ୍ତରରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇପାରିବ ଏବଂ ଏହା ପ୍ରକୃତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବ। ସ୍ଲୋଭାକିଆ ହୁଏତ ଛୋଟ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଶୀଘ୍ର ଗତି କରିପାରିବ। ଏହା ବ୍ୟବହାରିକ ଫଳାଫଳ ଚାହୁଁଛି। ଫିନଲ୍ୟାଣ୍ଡର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପେଟେରି ଓର୍ପୋ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀକୁ ସମୟୋପଯୋଗୀ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି। ସେ କହିଛନ୍ତି, ବିଶ୍ୱକୁ ଏବେ ଦାୟିତ୍ୱବାନ ଏଆଇ ପାଇଁ ମିଳିତ ବୁଝାମଣା, ସାଧାରଣ ନିୟମ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିର ଜରୁରୀ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଗାଏ ପାର୍ମେଲିନ୍ ସମ୍ମିଳିତ ଆଲୋଚନା ଏବଂ ବହୁପକ୍ଷୀୟ ସହଯୋଗ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ସେ ଜୋର ଦେଇ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଦାୟିତ୍ୱବାନ ଏଆଇ ନବସୃଜନରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ଏହାକୁ ସକ୍ଷମ କରେ। ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଭାରତ ଏବଂ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ମହତ୍ୱାକାଂକ୍ଷା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସେତୁ ନିର୍ମାଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଏହି ସ୍ୱରଗୁଡ଼ିକ ସାତୋଟି ବିଷୟଭିତ୍ତିକ ‘ଚକ୍ର’ରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛି ଯାହା ଏହି ଏକ୍ସପୋକୁ ସଂଗଠିତ କରୁଛି। ମାନବ ସମ୍ବଳ। ସାମାଜିକ ସଶକ୍ତିକରଣ ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତିକରଣ। ନିରାପଦ ଏବଂ ବିଶ୍ୱସନୀୟ ଏଆଇ। ସହନଶୀଳତା, ନବସୃଜନ ଏବଂ ଦକ୍ଷତା। ବିଜ୍ଞାନ। ଏଆଇ ସମ୍ବଳର ଗଣତନ୍ତ୍ରୀକରଣ। ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଏବଂ ସାମାଜିକ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଏଆଇ। ଏହି ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଲୋକ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ପ୍ରଗତିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ପରିଣତ କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରତିନିଧି ଦଳଗୁଡ଼ିକ ଏହି ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଯାତାୟାତ କରି ଗବେଷଣାଗାର, ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ ଏବଂ ସରକାରୀ ଅନୁଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ସମନ୍ୱୟ ଖୋଜୁଛନ୍ତି। ଆଲୋଚନାଗୁଡ଼ିକ କମ୍ପ୍ୟୁଟ୍ କ୍ଷମତାରୁ ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଦକ୍ଷତା, ଏବଂ ଡାଟା ଗଭର୍ଣ୍ଣାନ୍ସରୁ ସବୁଜ ଶକ୍ତି ଗ୍ରିଡ୍ ଆଡ଼କୁ ଗତି କରୁଛି।
ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସୌର ମେଣ୍ଟର ପାଭିଲିୟନ୍ ଏଥିରେ ଆଉ ଏକ ଦିଗ ଯୋଡ଼ିଛି। ଏହା ଏପରି ବ୍ୟବହାରିକ ମଡେଲଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛି ଯେଉଁଠାରେ ଏଆଇ, ଡିଜିଟାଲ୍ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଏବଂ ଭୂ-ସ୍ଥାନିକ ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକ ଉପଯୋଗିତାଗୁଡ଼ିକୁ ଆଧୁନିକୀକରଣ କରୁଛି ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିର ସଂଯୋଗୀକରଣକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରୁଛି। ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଏଆଇ ଉପରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ମିଶନ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ଭାବେ ଉଭା ହେଉଛି। ସୌର ଶକ୍ତିର ବିନିଯୋଗ ଡିଜିଟାଲ୍ ବୁଦ୍ଧିମତା ସହିତ ମିଳିତ ହେଉଛି। ରିଅଲ୍-ଟାଇମ୍ ଅପ୍ଟିମାଇଜେସନ୍ ସହିତ ସ୍ମାର୍ଟ ଗ୍ରିଡ୍ ପରିଚାଳନାର ସମନ୍ୱୟ ଘଟୁଛି। ଏହି ସହଯୋଗ ବୈଷୟିକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ସାମାଜିକ। ସଦସ୍ୟ ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ସହନଶୀଳତା ଏକ ମିଳିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଲଟିଛି।
ଦଶଟି ଆରେନାରେ, ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ସଂସ୍ଥା, ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍, ଶିକ୍ଷାବିତ୍, କେନ୍ଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ, ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଏବଂ ଗବେଷଣା ଅନୁଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକ କ୍ଷମତାର ଏକ ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ରୂପରେଖ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛନ୍ତି। ଏହାର ବ୍ୟାପକତା ଅସ୍ୱୀକାର୍ଯ୍ୟ। ତଥାପି, ଏହାର ଆଭିମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାମୂଳକ ନୁହେଁ ବରଂ ସହଯୋଗୀ ହୋଇ ରହିଛି। ବହୁପକ୍ଷୀୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ନେତୃବୃନ୍ଦଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଏହି ସମ୍ମିଳନୀର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଦର୍ଶାଉଛି। ଏହା କେବଳ ଏକ ବାଣିଜ୍ୟ ମେଳା ନୁହେଁ। ଏହା ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଯାହା ଏକ ପରସ୍ପର ସଂଯୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ଏଆଇ କିପରି ପରିଚାଳିତ ଏବଂ ବିନିଯୋଗ ହେବ, ତାହା ସ୍ଥିର କରୁଛି।
ସମ୍ମିଳନୀ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସହିତ, ପାଭିଲିୟନ୍ଗୁଡ଼ିକ କୌଣସି ଜାତୀୟ ଆବଦ୍ଧ ଅଞ୍ଚଳ ପରି ନୁହେଁ, ବରଂ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ପରୀକ୍ଷାଗାର ପରି ମନେ ହୋଇଛି। ପ୍ରତିନିଧିମାନେ ଡାଟା ମାନଦଣ୍ଡ ଉପରେ ପରାମର୍ଶ ଆଦାନପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି। ଗବେଷକମାନେ ନୈତିକ ଢାଞ୍ଚା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛନ୍ତି। ଉଦ୍ୟୋଗୀମାନେ ମିଳିତ ବିକାଶ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇଥିବା ସର୍ବସାଧାରଣ ଦିବସ ପରିବାର, ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଏବଂ ଯୁବ ନବସୃଜନକାରୀଙ୍କୁ ଏଥିରେ ସାମିଲ କରିଛି। ସତର୍କତା ବଦଳରେ କୌତୂହଳ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି। ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ୱାଦ ଭାରତର ଉପସ୍ଥିତିକୁ କମ୍ କରିନାହିଁ, ବରଂ ଏହାକୁ ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧ କରିଛି।
ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମିଳନୀରୁ ଭାରତ ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦେଶ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱରେ ଉଭା ହେଉଛି। ନିଜର ଡିଜିଟାଲ୍ ପବ୍ଲିକ ଇନଫ୍ରାଷ୍ଟ୍ରକଚର ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିଥିବା ଏକ ଦେଶ। ଏକ ରାଷ୍ଟ୍ର ଯିଏ ନିଜର ସମ୍ବଳ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏକ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଯେଉଁଠାରେ ସାର୍ବଭୌମ ଅଭିଳାଷା ସହିତ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱର ସହାବସ୍ଥାନ ରହିଛି। ଏହି ୧୩ଟି ପାଭିଲିୟନ୍ ଏହାର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପ୍ରମାଣ ଯେ ଏଆଇ ଯୁଗରେ ସହଭାଗିତା ଆଉ ଇଚ୍ଛାଧୀନ ନୁହେଁ। ଏହା ହେଉଛି ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା।
ସମ୍ମିଳନୀ ସମୟରେ ସନ୍ଧ୍ୟାର ଆଲୋକ ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ମଣ୍ଡପମ୍ ଉପରେ ପଡିଛି, ସେତେବେଳେ ଏହାର କାଚ କାନ୍ଥଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଭିନ୍ନ ଚମକ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଚମକ ହେଉଛି ସଂଳାପର ଚମକ। ପ୍ରଗତି ପଥରେ ଥିବା ଚୁକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ଚମକ। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ହୋଇନଥିବା ସହଭାଗିତାର ଚମକ। ‘ଇଣ୍ଡିଆ ଏଆଇ ଇମ୍ପାକ୍ଟ ସମିଟ୍ ୨୦୨୬’ ସମାପ୍ତି ସହିତ ଶେଷ ହୋଇନାହିଁ, ବରଂ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ଗତିକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିଛି। ଜାରି ରହିଥିବା ଶାନ୍ତ ଆଲୋଚନା ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ବାର୍ତ୍ତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ। ତାହା ହେଲା, ବିଶ୍ୱ ଭାରତ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଏକ ବଜାର ଖୋଜି ପାଇନାହିଁ, ବରଂ କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତାର ଭବିଷ୍ୟତ ଗଢ଼ିବାରେ ଏକ ଅଂଶୀଦାର ପାଇଛି।