Categories
ଆଜିର ଖବର ଜାତୀୟ ଖବର ଜୀବନ ଶୈଳୀ

ମଣିଷ ଏକାକୀ ଜନ୍ମ ହୁଏ ଏବଂ ଏକାକୀ ମରିଥାଏ, ହେଲେ ପାପ-ପୂଣ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ କିଏ? ଜାଣନ୍ତୁ

ଭୁବନେଶ୍ଵର: ଜୀବ କେବଳ ଜନ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରେ ଫସି ରହିଥାଏ, କେବଳ ପାପ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗିଥାଏ। ଏକାକୀ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିଥାଏ। ଏକା ହିଁ କେବଳ ମୋକ୍ଷ ପାଏ। କାରଣ ପିତାମାତା, ଭାଇଭଉଣୀ, କୌଣସି ସମ୍ପର୍କୀୟ ତାଙ୍କ ଦୁଃଖରେ ଭାଗ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ।

ଧର୍ମ ଏବଂ ଅଧର୍ମକୁ ବେଦ ଏବଂ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏଥିରେ ଧର୍ମକୁ ‘ପୂଣ୍ୟ’ ଏବଂ ଅଧର୍ମକୁ ‘ପାପ’ କୁହାଯାଏ। ପାପ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସମୟ ସୀମା ନାହିଁ। ମଣିଷ ନିଜ ଜୀବନରେ, ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ, ଗୋଟିଏ ଦିନରେ କିମ୍ବା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପାପ କିମ୍ବା ପୂଣ୍ୟ କରିପାରେ। କିନ୍ତୁ ପାପ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟର ଭୋଗ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ତାହା ହେଉଛି, ଜୀବନ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କିଛି ପାପ ବା ପୂଣ୍ୟ କରିଛ, ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଫଳ ବହନ କରିବାକୁ ପଡିବ।

ପାପ ଓ ପୂଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ କିଏ?:

ଜୀବଟି ଦୁନିଆରେ ଏକୁଟିଆ ଆସେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏକୁଟିଆ ଯାଏ। ଶ୍ମଶାନରୁ ପରିବାର ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ନିଆଁ ଶରୀରକୁ ଜାଳି ଦେଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଭଲ ଏବଂ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଥାଏ ଏବଂ ସେ ଏକାକୀ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଭାର ବହନ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ଯଦି ପ୍ରାଣୀ ଏକାକୀ ଆସେ ଏବଂ ଏକୁଟିଆ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କର ଭଲ ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ କିଏ?

ପାପ-ପୂଣ୍ୟର ୧୪ ସାକ୍ଷୀ:

ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାତିରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଦିନରେ ବାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏପରିକି ଅଗ୍ନି କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ ଜଳେନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଦିନ, ରାତି ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସର୍ବଦା ସେଠାରେ ରହିଥା’ନ୍ତି। ଦୁନିଆରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଅଛି, ଯାହା ସର୍ବଦା ଜୀବ ସହିତ ରହିଥାଏ। ସେଥିପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୁଲ କାମ କରେ, ସେତେବେଳେ ଧର୍ମଦେବ ଏହା ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରାଣୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଏହାର ଦଣ୍ଡ ପାଇଥାଏ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଯାହା ଭଲ ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେଠାରେ ଚଉଦ ଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଥା’ନ୍ତି। ଏଥି ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବା ଅନ୍ୟଟି ସର୍ବଦା ମଣିଷ ସହିତ ରହିଥାଏ। ସେଗୁଡିକ ହେଲେ- ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଦିନ, ରାତି, ସନ୍ଧ୍ୟା, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ସମୟ, ଦିଗ ଏବଂ ଧର୍ମ।

Categories
ଆଜିର ଖବର ଧର୍ମ ସଂସ୍କୃତି

ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ରହିଛି ପାର୍ଥକ୍ୟ? ଏହି ପୌରାଣିକ କଥାରୁ ବୁଝନ୍ତୁ ବିବିଧତା

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ

ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ସତ୍ୟ ଦେବ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିଶ୍ଵାସ ଥିଲା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଶୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ, ପରନ୍ତୁ ଦରିଦ୍ରତା କାରଣରୁ ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପଶୁ ପାଳନ କରିପାରୁନଥିଲେ କି ପଶୁମାନଙ୍କୁ କ୍ରୟ କରିପାରୁନଥିଲେ। ଏଥିପାଇଁ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଫଳକୁ ହିଁ ପଶୁ ରୂପେ କଳ୍ପିତ କରି ବଳି ଦାନ ଦେଇ ହିଂସା ପ୍ରଦାନ ପୂଜନ କରୁଥିଲେ। ଏକେ ତ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ଵୀ, ତ୍ୟାଗୀ ଓ ଧର୍ମାତ୍ମା ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟ ସୁଶିଳା ପତିବ୍ରତା ଓ ତପସ୍ଵିନୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପତିଦେବଙ୍କର ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜନ ତାଙ୍କୁ ଅରୁଚିକର ଲାଗୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପତିଦେବଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଅନିଚ୍ଛା ପୂର୍ବକ ସେ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲେ।

କୌଣସି ଧର୍ମାଚରଣକାରୀର ଇଚ୍ଛା ଯଦି ସଚ୍ଚା ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନ ବଶତଃ ଭୁଲ କରୁଥାଏ, ସେହି ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ସ୍ଵୟଂ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି। ଅତଃ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ମୃଗ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତା’ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ୍! ତୁମେ ଅଙ୍ଗହାନି ଯଜ୍ଞ କରୁଅଛ। ପଶୁ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ କରି କେବଳ ମାତ୍ର ଫଳରେ ପଶୁର କଳ୍ପନା କରିଦେଲେ, ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ରୂପରେ ଅର୍ପଣ କର।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜା ତ କରୁଥିଲେ, ବଳି ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ବି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ହେଲେ ପଶୁ ବଳି ଦେଇନଥିଲେ। ଅତଃ ତାଙ୍କର କୋମଳ ହୃଦୟ ମୃଗକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ନାହିଁ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃଗକୁ ହୃଦୟରେ ଲଗାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ।

ମୃଗ ରୂପୀ ଧର୍ମଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ଦିଅ, ଏହା ଦ୍ଵାରା ମୋର ସଦଗତି ହେବ ଏବଂ ତୁମକୁ ସ୍ଵର୍ଗ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ। ଆପଣ ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗର ଅପସରା ମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ ଏବଂ ତାହା ସହ  ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ବିମାନଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ।

ମାୟା ମୃଗର ଏହି ଛଳ କପଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତର୍କରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁ କିଛି ଭୁଲି ଗଲେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ସ୍ଵର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତିର ଲାଳସା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା। ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲେ।

ସେତେବେଳେ ମୃଗ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ! ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ହିଂସା କରିବାରେ ଅନ୍ୟର କଲ୍ୟାଣ ହୋଇଥାଏ?

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନିଷ୍ଠ କରି ଜଣେ ନିଜର ହିତ କିପରି କରିପାରିବ?

ମୃଗ ନିଜର ବାସ୍ତବ ଶରୀରରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସାକ୍ଷାତ ଧର୍ମଦେବଙ୍କୁ ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ଲୋଟିଗଲେ।

ଧର୍ମଦେବ କହିଲେ, ବ୍ରହ୍ମନ! ଆପଣ ଯଜ୍ଞରେ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ ମାତ୍ର କରିଥିଲେ। ବଳି ନଦେଇ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ବହୁତ ବଡ ଭାଗ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଜ୍ଞ ବଳିର ସଂକଳ୍ପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାବଦ୍ଧ ହେଲେ।

ଆଜିକାଲି ଧର୍ମକୁ ଦ୍ଵାହି ଦେଇ ଅନେକ ସମୟରେ ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ କରାଯାଉଛି। ଯଜ୍ଞର ପଶୁ ବଳିକୁ ହିଁ ଅଧର୍ମ କୁହାଯାଏ। ମନରେ କପଟତା ରଖି ପ୍ରିୟପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହି ଅନ୍ୟର ଅନିଷ୍ଠ କରିବାକୁ କୁଧର୍ମ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ନିଜର ମାତା ପିତା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା ହେଉଛି ପରଧର୍ମ।

“ସ୍ଵଧର୍ମେ ନିଧନ ଶ୍ରେୟଃ ପରଧର୍ମୋ ଭୟାବହଃ।”

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ (ଭଗବତ ଚିନ୍ତକ), ବୋରିଗାଁ, ବାଣପୁର, ଖୋର୍ଦ୍ଧା। 

ଯୋଗାଯୋଗ ସଂଖ୍ୟା: ୯୩୩ ୭୨ ୫୮ ୩୯୮

Categories
ଆଜିର ଖବର ଜାତୀୟ ଖବର ଜୀବନ ଶୈଳୀ

ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ରହିଛି ପାର୍ଥକ୍ୟ?: ଏହି ପୌରାଣିକ କଥାରୁ ବୁଝନ୍ତୁ ବିବିଧତା

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ

ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ସତ୍ୟ ଦେବ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିଶ୍ଵାସ ଥିଲା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଶୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ, ପରନ୍ତୁ ଦରିଦ୍ରତା କାରଣରୁ ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପଶୁ ପାଳନ କରିପାରୁନଥିଲେ କି ପଶୁମାନଙ୍କୁ କ୍ରୟ କରିପାରୁନଥିଲେ। ଏଥିପାଇଁ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଫଳକୁ ହିଁ ପଶୁ ରୂପେ କଳ୍ପିତ କରି ବଳି ଦାନ ଦେଇ ହିଂସା ପ୍ରଦାନ ପୂଜନ କରୁଥିଲେ। ଏକେ ତ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ଵୀ, ତ୍ୟାଗୀ ଓ ଧର୍ମାତ୍ମା ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟ ସୁଶିଳା ପତିବ୍ରତା ଓ ତପସ୍ଵିନୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପତିଦେବଙ୍କର ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜନ ତାଙ୍କୁ ଅରୁଚିକର ଲାଗୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପତିଦେବଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଅନିଚ୍ଛା ପୂର୍ବକ ସେ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲେ।

କୌଣସି ଧର୍ମାଚରଣକାରୀର ଇଚ୍ଛା ଯଦି ସଚ୍ଚା ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନ ବଶତଃ ଭୁଲ କରୁଥାଏ, ସେହି ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ସ୍ଵୟଂ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି। ଅତଃ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ମୃଗ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତା’ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ୍! ତୁମେ ଅଙ୍ଗହାନି ଯଜ୍ଞ କରୁଅଛ। ପଶୁ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ କରି କେବଳ ମାତ୍ର ଫଳରେ ପଶୁର କଳ୍ପନା କରିଦେଲେ, ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ରୂପରେ ଅର୍ପଣ କର।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜା ତ କରୁଥିଲେ, ବଳି ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ବି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ହେଲେ ପଶୁ ବଳି ଦେଇନଥିଲେ। ଅତଃ ତାଙ୍କର କୋମଳ ହୃଦୟ ମୃଗକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ନାହିଁ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃଗକୁ ହୃଦୟରେ ଲଗାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ।

ମୃଗ ରୂପୀ ଧର୍ମଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ଦିଅ, ଏହା ଦ୍ଵାରା ମୋର ସଦଗତି ହେବ ଏବଂ ତୁମକୁ ସ୍ଵର୍ଗ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ। ଆପଣ ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗର ଅପସରା ମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ ଏବଂ ତାହା ସହ  ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ବିମାନଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ।

ମାୟା ମୃଗର ଏହି ଛଳ କପଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତର୍କରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁ କିଛି ଭୁଲି ଗଲେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ସ୍ଵର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତିର ଲାଳସା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା। ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲେ।

ସେତେବେଳେ ମୃଗ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ! ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ହିଂସା କରିବାରେ ଅନ୍ୟର କଲ୍ୟାଣ ହୋଇଥାଏ?

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନିଷ୍ଠ କରି ଜଣେ ନିଜର ହିତ କିପରି କରିପାରିବ?

ମୃଗ ନିଜର ବାସ୍ତବ ଶରୀରରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସାକ୍ଷାତ ଧର୍ମଦେବଙ୍କୁ ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ଲୋଟିଗଲେ।

ଧର୍ମଦେବ କହିଲେ, ବ୍ରହ୍ମନ! ଆପଣ ଯଜ୍ଞରେ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ ମାତ୍ର କରିଥିଲେ। ବଳି ନଦେଇ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ବହୁତ ବଡ ଭାଗ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଜ୍ଞ ବଳିର ସଂକଳ୍ପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାବଦ୍ଧ ହେଲେ।

ଆଜିକାଲି ଧର୍ମକୁ ଦ୍ଵାହି ଦେଇ ଅନେକ ସମୟରେ ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ କରାଯାଉଛି। ଯଜ୍ଞର ପଶୁ ବଳିକୁ ହିଁ ଅଧର୍ମ କୁହାଯାଏ। ମନରେ କପଟତା ରଖି ପ୍ରିୟପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହି ଅନ୍ୟର ଅନିଷ୍ଠ କରିବାକୁ କୁଧର୍ମ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ନିଜର ମାତା ପିତା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା ହେଉଛି ପରଧର୍ମ।

“ସ୍ଵଧର୍ମେ ନିଧନ ଶ୍ରେୟଃ ପରଧର୍ମୋ ଭୟାବହଃ।”

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ (ଭଗବତ ଚିନ୍ତକ), ବୋରିଗାଁ, ବାଣପୁର, ଖୋର୍ଦ୍ଧା। 

ଯୋଗାଯୋଗ ସଂଖ୍ୟା: ୯୩୩ ୭୨ ୫୮ ୩୯୮

Categories
ଆଜିର ଖବର ଜାତୀୟ ଖବର

ମହାଭାରତର ଯୁଦ୍ଧ କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା?, ଏଥିରେ କେତେ ଲୋକଙ୍କର ହୋଇଥିଲା ମୃତ୍ୟୁ

ଭୁବନେଶ୍ଵର: କୌରବ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ସବୁଠାରୁ ବିନାଶକାରୀ ଯୁଦ୍ଧ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ କୌରବମାନେ ଅଧର୍ମ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧର୍ମର ସହିତ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ହରିୟାଣାର କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଚାଲିଥିବା ଏହି ବିଶାଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେଶ-ଦୁନିଆର ସୈନ୍ୟମାନେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହାକୁ ସେହି ଯୁଗର ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।

ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି କି ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ କେତେ ଦିନ ଧରି ଚାଲିଥିଲା, ଏଥିରେ କେତେ ସୈନିକ ଏବଂ ଯୋଦ୍ଧା ନିହତ ହୋଇଥିଲେ। ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ସୂଚନା….

ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା?:

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୪୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରତ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ୧୮ ଦିନ ଧରି ଚାଲିଥିଲା। ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଜଡିତ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ ଅସ୍ତ୍ର ନ ନେବାକୁ ଏକ ଶପଥ ନେଇଥିଲେ ତେଣୁ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସାରଥି ହୋଇଥିଲେ। ଆର୍ଯ୍ୟଭଟ୍ଟଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୧୮ ଫେବୃୟାରୀ ୩୧୦୨ରେ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।

ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ବହୁ ସୈନିକ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ:

ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଏପରି କୌଣସି ରାଜା ରହି ନ ଥିଲେ ଯିଏ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧର ଅଂଶ ହୋଇନଥିଲେ। ଏପରିକି ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସ୍ତରରୁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ। ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାୟ ୧.୨୫ କୋଟି ଯୋଦ୍ଧା-ସୈନିକ ବୀରଗତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏଥିମଧ୍ୟରେ କୌରଭ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପ୍ରାୟ ୭୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ସେନାର ୪୪ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ। ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଏ ଯେ, ଏଠାରେ ଏତେ ରକ୍ତ ବୋହିଥିଲା ଯେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଟି ଲାଲ ହୋଇଯାଇଛି।

ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ କେବଳ ଏତେ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ବଞ୍ଚିଥିଲେ:

ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ତରଫରୁ ପାଞ୍ଚ ଭାଇଙ୍କ ସମେତ ୧୪ ଜଣ ବଞ୍ଚିଥିଲେ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, କୌରବ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଶ୍ୱଥାମା, ଦ୍ରୋଣାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃତ ବର୍ମା ଏବଂ କୌରବ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଗୁରୁ କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଏହା ସହିତ, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଜଣେ ସେବିକାର ପୁତ୍ର ୟୁୟୁତ୍ସୁ ମଧ୍ୟ ଜୀବିତ ଥିଲେ, ୟୁୟୁତ୍ସୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ୟୁୟୁତ୍ସୁ ମଧ୍ୟ ଜଣେ କୌରବ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଧର୍ମାତ୍ମା ​​ହୋଇ ସେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।

Categories
ଆଜିର ଖବର ଜାତୀୟ ଖବର ଧର୍ମ

ମଣିଷ ଏକାକୀ ଜନ୍ମ ହୁଏ ଏବଂ ଏକାକୀ ମରିଥାଏ, ହେଲେ ପାପ-ପୂଣ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ କିଏ? ଜାଣନ୍ତୁ

ଭୁବନେଶ୍ଵର: ଜୀବ କେବଳ ଜନ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରେ ଫସି ରହିଥାଏ, କେବଳ ପାପ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗିଥାଏ। ଏକାକୀ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିଥାଏ। ଏକା ହିଁ କେବଳ ମୋକ୍ଷ ପାଏ। କାରଣ ପିତାମାତା, ଭାଇଭଉଣୀ, କୌଣସି ସମ୍ପର୍କୀୟ ତାଙ୍କ ଦୁଃଖରେ ଭାଗ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ।

ଧର୍ମ ଏବଂ ଅଧର୍ମକୁ ବେଦ ଏବଂ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏଥିରେ ଧର୍ମକୁ ‘ପୂଣ୍ୟ’ ଏବଂ ଅଧର୍ମକୁ ‘ପାପ’ କୁହାଯାଏ। ପାପ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସମୟ ସୀମା ନାହିଁ। ମଣିଷ ନିଜ ଜୀବନରେ, ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ, ଗୋଟିଏ ଦିନରେ କିମ୍ବା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପାପ କିମ୍ବା ପୂଣ୍ୟ କରିପାରେ। କିନ୍ତୁ ପାପ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟର ଭୋଗ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ତାହା ହେଉଛି, ଜୀବନ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କିଛି ପାପ ବା ପୂଣ୍ୟ କରିଛ, ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଫଳ ବହନ କରିବାକୁ ପଡିବ।

ପାପ ଓ ପୂଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ କିଏ?:

ଜୀବଟି ଦୁନିଆରେ ଏକୁଟିଆ ଆସେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏକୁଟିଆ ଯାଏ। ଶ୍ମଶାନରୁ ପରିବାର ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ନିଆଁ ଶରୀରକୁ ଜାଳି ଦେଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଭଲ ଏବଂ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଥାଏ ଏବଂ ସେ ଏକାକୀ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଭାର ବହନ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ଯଦି ପ୍ରାଣୀ ଏକାକୀ ଆସେ ଏବଂ ଏକୁଟିଆ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କର ଭଲ ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ କିଏ?

ପାପ-ପୂଣ୍ୟର ୧୪ ସାକ୍ଷୀ:

ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାତିରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଦିନରେ ବାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏପରିକି ଅଗ୍ନି କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ ଜଳେନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଦିନ, ରାତି ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସର୍ବଦା ସେଠାରେ ରହିଥା’ନ୍ତି। ଦୁନିଆରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଅଛି, ଯାହା ସର୍ବଦା ଜୀବ ସହିତ ରହିଥାଏ। ସେଥିପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୁଲ କାମ କରେ, ସେତେବେଳେ ଧର୍ମଦେବ ଏହା ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରାଣୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଏହାର ଦଣ୍ଡ ପାଇଥାଏ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଯାହା ଭଲ ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେଠାରେ ଚଉଦ ଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଥା’ନ୍ତି। ଏଥି ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବା ଅନ୍ୟଟି ସର୍ବଦା ମଣିଷ ସହିତ ରହିଥାଏ। ସେଗୁଡିକ ହେଲେ- ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଦିନ, ରାତି, ସନ୍ଧ୍ୟା, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ସମୟ, ଦିଗ ଏବଂ ଧର୍ମ।

Categories
ଆଜିର ଖବର ଜାତୀୟ ଖବର ଜୀବନ ଶୈଳୀ

ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ରହିଛି ପାର୍ଥକ୍ୟ?: ଏହି ପୌରାଣିକ କଥାରୁ ବୁଝନ୍ତୁ ବିବିଧତା

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ

ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ସତ୍ୟ ଦେବ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିଶ୍ଵାସ ଥିଲା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଶୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ, ପରନ୍ତୁ ଦରିଦ୍ରତା କାରଣରୁ ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପଶୁ ପାଳନ କରିପାରୁନଥିଲେ କି ପଶୁମାନଙ୍କୁ କ୍ରୟ କରିପାରୁନଥିଲେ। ଏଥିପାଇଁ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଫଳକୁ ହିଁ ପଶୁ ରୂପେ କଳ୍ପିତ କରି ବଳି ଦାନ ଦେଇ ହିଂସା ପ୍ରଦାନ ପୂଜନ କରୁଥିଲେ। ଏକେ ତ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ଵୀ, ତ୍ୟାଗୀ ଓ ଧର୍ମାତ୍ମା ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟ ସୁଶିଳା ପତିବ୍ରତା ଓ ତପସ୍ଵିନୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପତିଦେବଙ୍କର ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜନ ତାଙ୍କୁ ଅରୁଚିକର ଲାଗୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପତିଦେବଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଅନିଚ୍ଛା ପୂର୍ବକ ସେ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲେ।

କୌଣସି ଧର୍ମାଚରଣକାରୀର ଇଚ୍ଛା ଯଦି ସଚ୍ଚା ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନ ବଶତଃ ଭୁଲ କରୁଥାଏ, ସେହି ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ସ୍ଵୟଂ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି। ଅତଃ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ମୃଗ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତା’ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ୍! ତୁମେ ଅଙ୍ଗହାନି ଯଜ୍ଞ କରୁଅଛ। ପଶୁ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ କରି କେବଳ ମାତ୍ର ଫଳରେ ପଶୁର କଳ୍ପନା କରିଦେଲେ, ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ରୂପରେ ଅର୍ପଣ କର।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜା ତ କରୁଥିଲେ, ବଳି ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ବି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ହେଲେ ପଶୁ ବଳି ଦେଇନଥିଲେ। ଅତଃ ତାଙ୍କର କୋମଳ ହୃଦୟ ମୃଗକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ନାହିଁ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃଗକୁ ହୃଦୟରେ ଲଗାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ।

ମୃଗ ରୂପୀ ଧର୍ମଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ଦିଅ, ଏହା ଦ୍ଵାରା ମୋର ସଦଗତି ହେବ ଏବଂ ତୁମକୁ ସ୍ଵର୍ଗ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ। ଆପଣ ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗର ଅପସରା ମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ ଏବଂ ତାହା ସହ  ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ବିମାନଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ।

ମାୟା ମୃଗର ଏହି ଛଳ କପଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତର୍କରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁ କିଛି ଭୁଲି ଗଲେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ସ୍ଵର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତିର ଲାଳସା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା। ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲେ।

ସେତେବେଳେ ମୃଗ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ! ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ହିଂସା କରିବାରେ ଅନ୍ୟର କଲ୍ୟାଣ ହୋଇଥାଏ?

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନିଷ୍ଠ କରି ଜଣେ ନିଜର ହିତ କିପରି କରିପାରିବ?

ମୃଗ ନିଜର ବାସ୍ତବ ଶରୀରରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସାକ୍ଷାତ ଧର୍ମଦେବଙ୍କୁ ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ଲୋଟିଗଲେ।

ଧର୍ମଦେବ କହିଲେ, ବ୍ରହ୍ମନ! ଆପଣ ଯଜ୍ଞରେ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ ମାତ୍ର କରିଥିଲେ। ବଳି ନଦେଇ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ବହୁତ ବଡ ଭାଗ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଜ୍ଞ ବଳିର ସଂକଳ୍ପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାବଦ୍ଧ ହେଲେ।

ଆଜିକାଲି ଧର୍ମକୁ ଦ୍ଵାହି ଦେଇ ଅନେକ ସମୟରେ ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ କରାଯାଉଛି। ଯଜ୍ଞର ପଶୁ ବଳିକୁ ହିଁ ଅଧର୍ମ କୁହାଯାଏ। ମନରେ କପଟତା ରଖି ପ୍ରିୟପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହି ଅନ୍ୟର ଅନିଷ୍ଠ କରିବାକୁ କୁଧର୍ମ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ନିଜର ମାତା ପିତା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା ହେଉଛି ପରଧର୍ମ।

“ସ୍ଵଧର୍ମେ ନିଧନ ଶ୍ରେୟଃ ପରଧର୍ମୋ ଭୟାବହଃ।”

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ (ଭଗବତ ଚିନ୍ତକ), ବୋରିଗାଁ, ବାଣପୁର, ଖୋର୍ଦ୍ଧା। 

ଯୋଗାଯୋଗ ସଂଖ୍ୟା: ୯୩୩ ୭୨ ୫୮ ୩୯୮

Categories
ଆଜିର ଖବର ଜାତୀୟ ଖବର ଧର୍ମ

ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ରହିଛି ପାର୍ଥକ୍ୟ?: ଏହି ପୌରାଣିକ କଥାରୁ ବୁଝନ୍ତୁ ବିବିଧତା

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ

ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ସତ୍ୟ ଦେବ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିଶ୍ଵାସ ଥିଲା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଶୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ, ପରନ୍ତୁ ଦରିଦ୍ରତା କାରଣରୁ ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପଶୁ ପାଳନ କରିପାରୁନଥିଲେ କି ପଶୁମାନଙ୍କୁ କ୍ରୟ କରିପାରୁନଥିଲେ। ଏଥିପାଇଁ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଫଳକୁ ହିଁ ପଶୁ ରୂପେ କଳ୍ପିତ କରି ବଳି ଦାନ ଦେଇ ହିଂସା ପ୍ରଦାନ ପୂଜନ କରୁଥିଲେ। ଏକେ ତ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ଵୀ, ତ୍ୟାଗୀ ଓ ଧର୍ମାତ୍ମା ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟ ସୁଶିଳା ପତିବ୍ରତା ଓ ତପସ୍ଵିନୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପତିଦେବଙ୍କର ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜନ ତାଙ୍କୁ ଅରୁଚିକର ଲାଗୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପତିଦେବଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଅନିଚ୍ଛା ପୂର୍ବକ ସେ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲେ।

କୌଣସି ଧର୍ମାଚରଣକାରୀର ଇଚ୍ଛା ଯଦି ସଚ୍ଚା ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନ ବଶତଃ ଭୁଲ କରୁଥାଏ, ସେହି ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ସ୍ଵୟଂ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି। ଅତଃ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଭୁଲକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ମୃଗ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତା’ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ୍! ତୁମେ ଅଙ୍ଗହାନି ଯଜ୍ଞ କରୁଅଛ। ପଶୁ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ କରି କେବଳ ମାତ୍ର ଫଳରେ ପଶୁର କଳ୍ପନା କରିଦେଲେ, ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ରୂପରେ ଅର୍ପଣ କର।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଂସା ପ୍ରଧାନ ପୂଜା ତ କରୁଥିଲେ, ବଳି ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ବି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ହେଲେ ପଶୁ ବଳି ଦେଇନଥିଲେ। ଅତଃ ତାଙ୍କର କୋମଳ ହୃଦୟ ମୃଗକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ନାହିଁ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃଗକୁ ହୃଦୟରେ ଲଗାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ।

ମୃଗ ରୂପୀ ଧର୍ମଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋତେ ବଳି ଦିଅ, ଏହା ଦ୍ଵାରା ମୋର ସଦଗତି ହେବ ଏବଂ ତୁମକୁ ସ୍ଵର୍ଗ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ। ଆପଣ ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗର ଅପସରା ମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ ଏବଂ ତାହା ସହ  ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ବିମାନଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ।

ମାୟା ମୃଗର ଏହି ଛଳ କପଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତର୍କରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁ କିଛି ଭୁଲି ଗଲେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ସ୍ଵର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତିର ଲାଳସା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା। ସେ ବଳି ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲେ।

ସେତେବେଳେ ମୃଗ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମନ! ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ହିଂସା କରିବାରେ ଅନ୍ୟର କଲ୍ୟାଣ ହୋଇଥାଏ?

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନିଷ୍ଠ କରି ଜଣେ ନିଜର ହିତ କିପରି କରିପାରିବ?

ମୃଗ ନିଜର ବାସ୍ତବ ଶରୀରରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସାକ୍ଷାତ ଧର୍ମଦେବଙ୍କୁ ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ଲୋଟିଗଲେ।

ଧର୍ମଦେବ କହିଲେ, ବ୍ରହ୍ମନ! ଆପଣ ଯଜ୍ଞରେ ବଳିର ସଂକଳ୍ପ ମାତ୍ର କରିଥିଲେ। ବଳି ନଦେଇ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ବହୁତ ବଡ ଭାଗ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଜ୍ଞ ବଳିର ସଂକଳ୍ପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାବଦ୍ଧ ହେଲେ।

ଆଜିକାଲି ଧର୍ମକୁ ଦ୍ଵାହି ଦେଇ ଅନେକ ସମୟରେ ଅଧର୍ମ, କୁଧର୍ମ ଓ ପରଧର୍ମ କରାଯାଉଛି। ଯଜ୍ଞର ପଶୁ ବଳିକୁ ହିଁ ଅଧର୍ମ କୁହାଯାଏ। ମନରେ କପଟତା ରଖି ପ୍ରିୟପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହି ଅନ୍ୟର ଅନିଷ୍ଠ କରିବାକୁ କୁଧର୍ମ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ନିଜର ମାତା ପିତା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା ହେଉଛି ପରଧର୍ମ।

“ସ୍ଵଧର୍ମେ ନିଧନ ଶ୍ରେୟଃ ପରଧର୍ମୋ ଭୟାବହଃ।”

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବଳିୟାରସିଂହ (ଭଗବତ ଚିନ୍ତକ), ବୋରିଗାଁ, ବାଣପୁର, ଖୋର୍ଦ୍ଧା। 

ଯୋଗାଯୋଗ ସଂଖ୍ୟା: ୯୩୩ ୭୨ ୫୮ ୩୯୮