ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: କେନ୍ଦ୍ର ଜଳ ଶକ୍ତି ମନ୍ତ୍ରୀ ସି. ଆର. ପାଟିଲ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ ଯୋଦ୍ଧା ଏବଂ ନଦୀ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ, ନଦୀ ଏବଂ ଜଳାଶୟର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଏବଂ ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରର ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକର ନେତୃତ୍ୱ ନେଉଛନ୍ତି। ନମାମି ଗଙ୍ଗେ ଅଧୀନରେ ଜାତୀୟ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଗଙ୍ଗା ମିଶନ (ଏନ୍. ଏମ୍. ସି. ଜି.) ଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ଏହି ଆଲୋଚନା ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରର ଚାମ୍ପିଅନମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଯାତ୍ରା ଅଭିଜ୍ଞତା ସେୟାର କରିବା, ପରସ୍ପରଠାରୁ ଶିଖିବା ଏବଂ ଗୋଷ୍ଠୀ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ସଫଳ ମଡେଲ୍ କୁ କିପରି ମଜବୁତ କରାଯାଇପାରିବ ଏବଂ ସାରା ଦେଶରେ ନକଲ କରାଯାଇପାରିବ ସେ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ମଞ୍ଚ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା।
ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନେ ନଦୀ ଏବଂ ଜଳାଶୟଗୁଡ଼ିକର ପୁନରୁଦ୍ଧାର, ଶ୍ରମଦାନ, ବର୍ଷା ଜଳ ସଂଚୟକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ, ଜଳାଶୟ ନିକଟରେ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବର୍ଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଅପସାରଣ, ବୃକ୍ଷରୋପଣ ଅଭିଯାନ ଚଳାଇବା ଏବଂ ମହିଳା, ଯୁବକ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ଏକତ୍ରିତ କରିବାର ପ୍ରଥମ ଅଭିଜ୍ଞତା ବାଣ୍ଟିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର କାହାଣୀଗୁଡିକ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲା ଯେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପଦକ୍ଷେପ, ଯେତେବେଳେ ସାମୂହିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ମାଲିକାନା ସହିତ ମିଳିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଏହା ବାସ୍ତବ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ଉନ୍ନତିରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇପାରେ ।
ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ରାମବୀର ତନୱର, ଯିଏ ‘ଭାରତର ପଣ୍ଡମ୍ୟାନ୍’ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ଯିଏ ୧୦୦ ରୁ ଅଧିକ ପୋଖରୀକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବା ଏବଂ ୧୦ ଟି ଛୋଟ ସହରୀ ଜଙ୍ଗଲ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ବିହାରର କାମିନୀ କୁମାରୀ ବୟା ନଦୀ କୂଳରେ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ୫୦୦ ଭୂତଳ ଜଳ ରିଚାର୍ଜ ଗର୍ତ୍ତ ନିର୍ମାଣ କରିବା, ଭୂତଳ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣକୁ ଭୂତଳ ଜଳ ରିଚାର୍ଜ, ସ୍ଥାୟୀ କୃଷି ଏବଂ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବିକା ସୁଯୋଗ ସହିତ ଯୋଡ଼ିବା ପାଇଁ ୫୦୦ ଜଣ ମହିଳାଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ କରିବାର ପଦକ୍ଷେପ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ।
‘ବିଟ୍ଟୁ ତବାହି’ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସିଂ ଚୌଧୁରୀ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ରାଜଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ବିୟୋରା ଠାରେ ପ୍ରଦୂଷିତ ଅଜନାର ନଦୀର ସଫେଇ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାର ଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ଜଣେ ଯୁବ ବି. ଏସ୍. ସି. ଛାତ୍ର ଭାବେ ସେ ୨୦୨୬ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୬ ତାରିଖରେ ଏହି ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ମୁଖ୍ୟତଃ ନିଜ ଉଦ୍ୟମରେ ନଦୀରୁ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍, କାଠିକୁଟା, କାଦୁଅ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବର୍ଜ୍ୟବସ୍ତୁ ହଟାଇବା କାର୍ଯ୍ୟ ହାତକୁ ନେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରୟାସ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲା ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଜଳଭଣ୍ଡାରର ସଫେଇ ଏବଂ ପୁନରୁଦ୍ଧାରରେ ଅଧିକ ଅଂଶଗ୍ରହଣକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା ।
ବେଙ୍ଗାଲୁରୁର ଆନନ୍ଦ ମଲ୍ଲିଗାଭଡ ୩୩ଟି ହ୍ରଦର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଦେଶୀ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡର ଜଗଦୀଶ ସିଂ ନେଗି ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ, ଜଙ୍ଗଲ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଏବଂ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ବର୍ଜ୍ୟକୁ ପରିବେଶ ଅନୁଭୂଳ ଇଟା ରେ ପରିଣତ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସେୟାର କରିଥିଲେ। ନଦୀ ସ୍ୱଚ୍ଛତା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯୁବକ ଏବଂ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀଙ୍କ ଭୂମିକା ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଏହାର ଉପନଦୀଗୁଡ଼ିକ କୂଳରୁ ୨.୪୭ ଲକ୍ଷ କିଲୋଗ୍ରାମରୁ ଅଧିକ ବର୍ଜ୍ୟବସ୍ତୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ ଗୋଷ୍ଠିଗୁଡିକୁ ଏକତ୍ରିତ କରିବା ଲାଗି ତାଙ୍କର ପ୍ରୟାସ ଉପରେ ଶୁଭମ କୁମାର ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ।
ସ୍ୱଚ୍ଛ ନଦୀ ଏବଂ ଘାଟଗୁଡ଼ିକୁ ବଜାୟ ରଖିବାରେ ଜଳ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ଏବଂ ଗୋଷ୍ଠୀ ସମୂହର ଭୂମିକା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମତ ବିନିମୟରେ ଆଲୋକପାତ କରାଯାଇଥିଲା। ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ଆକାଶ ଯାଦବ ତାଙ୍କ ୧୫ ଜଣିଆ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ଗୋଷ୍ଠୀ କିପରି ଚାରିଟି ଗଙ୍ଗା ଘାଟର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଏବଂ ଏକ ଟନରୁ ଅଧିକ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ବର୍ଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଅପସାରଣରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ସେୟାର କରିଛନ୍ତି। କାନପୁରର ଡକ୍ଟର ସଞ୍ଜୀବିନୀ ଶର୍ମା ଗଙ୍ଗା ସଂରକ୍ଷଣ ଅଭିଯାନ ପାଇଁ ୯୦୦ ରୁ ଅଧିକ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ କରିବା ଏବଂ ୧୨୦ ମେଟ୍ରିକ୍ ଟନରୁ ଅଧିକ ବର୍ଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଅପସାରଣ କରିବା ସହିତ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ରିସାଇକ୍ଲିଂ, ପରିତ୍ୟକ୍ତ ସାମଗ୍ରୀର ପୁନଃ ବ୍ୟବହାର ଏବଂ ଗୋଷ୍ଠି ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ବର୍ଜ୍ୟ ପରିଚାଳନା ମାଧ୍ୟମରେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବିକା ସୁଯୋଗକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ।
ଅନ୍ୟ ଜଳ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁଶ୍ରୀ କୁସୁମ ଗିଲ୍ଡ଼ିଆଲ, ଶ୍ରୀ. ଜଗଦୀଶ ନେଗି, ସୁଶ୍ରୀ ରମା ତିୱାରୀ, ଡ. ସୁମନ ପାଣ୍ଡେ, ସୁଶ୍ରୀ କୁମାରୀ ସୁନୀତା ସିଂହ, ଶ୍ରୀ. ସଞ୍ଜୟ କୁମାର ସିଂହ, ଏସ୍. ଅଜୟ କୁମାର ତିୱାରେ, ଏସ୍. ନିତୀଶ କୁମାର ସିଂହ, ଏସ୍. କମଲେଶ ଭାଇ ଶାସ୍ତ୍ରୀ, ଏସ୍. ସନ୍ଦୀପ ଚୌଧୁରୀ, ସୁଶ୍ରୀ ସିରକନଓ୍ବର, ସୁଶ୍ରୀ ଫୁଲବାଟୀ ଏବଂ ଶ୍ରୀ. ବିବେକ ଭଟ୍ଟ ପ୍ରମୁଖ ଥିଲେ। ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମାନ୍ୟବର ମନ୍ତ୍ରୀ ଜଳ ଶକ୍ତି ଉଚ୍ଚ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ସମାବେଶକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି ଜଳ ସମ୍ପଦ, ନଦୀ ବିକାଶ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ପୁନରୁଦ୍ଧାର ବିଭାଗର ସଚିବ ଶ୍ରୀମତୀ ଅର୍ଚ୍ଚନା ବର୍ମା ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛତାର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇବାରେ ଜଳ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ଲୋକଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିବା ଏବଂ ନଦୀ, ପୋଖରୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳାଶୟ ଚାରିପାଖରେ ସାମୂହିକ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ସେମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷତାକୁ ସେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ ଏବଂ ନଦୀ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପ୍ରୟାସକୁ ବଜାୟ ରଖିବା ପାଇଁ ଏହିପରି ନାଗରିକ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ଆବଶ୍ୟକ।
ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି ଶ୍ରୀ ସି. ଆର. ପାଟିଲ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଇଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଅଭିଜ୍ଞତାକୁ ସିଧାସଳଖ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ସାରା ଦେଶରେ ଚାଲିଥିବା ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରୀୟ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ପରିମାଣ, ବିବିଧତା ଏବଂ ପ୍ରଭାବକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଏହା ଏକ ସୁଯୋଗ। ସେ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ସ୍ଥାନୀୟ କଠିନ ପରିସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ତଥାପି ଜଳ ଏବଂ ପରିବେଶର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ବୃହତ ଜାତୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଶ୍ରୀ ପାଟିଲ କହିଛନ୍ତି ଯେ ମାନ୍ୟବର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନ ନେତୃତ୍ୱରେ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ ଜନ ଭାଗିଦାରୀରେ ଆୟୋଜିତ ଏକ ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୁନ୍ଦା ଜଳର ସଂରକ୍ଷଣ ଉପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିରନ୍ତର ଗୁରୁତ୍ୱ ସମଗ୍ର ଦେଶର ନାଗରିକ ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣର ମାଲିକାନା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଛି ଏବଂ ଜଳ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ସାମୂହିକ କାର୍ଯ୍ୟର ଭାବନାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁଛି।
ମନ୍ତ୍ରୀ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପଟି ଏହି ଶକ୍ତିକୁ କେନ୍ଦ୍ରୀଭୂତ, ମାପନୀୟ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ଫଳାଫଳକୁ ରୂପାନ୍ତରିତ କରିବା ହେବା ଉଚିତ। ସେ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନଦୀ, ପୋଖରୀ, ଘାଟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳାଶୟ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଏବଂ ଭୂମିରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଉନ୍ନତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ। ମହିଳା, ଯୁବକ, ସ୍କୁଲ ପିଲା, ବରିଷ୍ଠ ନାଗରିକ ଏବଂ ସମାଜର ଅନ୍ୟ ବର୍ଗଙ୍କୁ ସାମିଲ କରିବା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଏକକାଳୀନ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସ୍ଥାୟୀ ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ ହୋଇପାରିବ।
ଶ୍ରୀ ପାଟିଲ ଜଳ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ପରସ୍ପର ସହ ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ରହିବା, ନିୟମିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବାଣ୍ଟିବା ଏବଂ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେଉଥିବା ସଫଳ ମଡେଲଗୁଡ଼ିକରୁ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଲାଗି ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନୀୟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ସୀମିତ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ସମାନ ଆହ୍ୱାନର ମୁକାବିଲା କରିବାରେ ଗୋଷ୍ଠିଗୁଡ଼ିକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ସେଠାରେ ଏହାକୁ ଖାପ ଖୁଆଇବା ଏବଂ ବିସ୍ତାର କରିବା ଉଚିତ।
ଜଳ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ବାସଭବନକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇ ଖୁସି ବ୍ୟକ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସିଧାସଳଖ ତାଙ୍କ ସହ ନିଜ କାହାଣୀ ବାଣ୍ଟିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ। ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରୁ ଆସିଥିବା ସାଥୀ ତୃଣମୂଳ ଚାମ୍ପିଅନମାନଙ୍କ ସହ ଭାବ ବିନିମୟ କରିବା, ଅଭିଜ୍ଞତା ବିନିମୟ କରିବା, ଗୋଷ୍ଠୀ ସଂହତି ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ବୁଝିବା ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଯୋଡିହୋଇ ରହିବା ଏବଂ ସହଯୋଗ କରିବାର ଉପାୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାର ସୁଯୋଗକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ।
କେବଳ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଏବଂ ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମାଧ୍ୟମରେ ନଦୀଗୁଡ଼ିକର ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ବୋଲି ଏହି ମତ ବିନିମୟ ଦ୍ୱାରା ଦୋହରାଯାଇଥିଲା। ନିରନ୍ତର ଜନଭାଗୀଦାରୀ, ଶ୍ରମଦାନ, ଦାୟିତ୍ୱବାନ ଗୋଷ୍ଠୀ ଆଚରଣ ଏବଂ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ତୃଣମୂଳ ନେତୃତ୍ୱ ସମାନ ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ସ୍ୱଚ୍ଛ ନଦୀ, ସଂରକ୍ଷିତ ଜଳ ସମ୍ପଦ ଏବଂ ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ, ଅଧିକ ସ୍ଥାୟୀ ପରିବେଶ ପାଇଁ ଜାତୀୟ ପ୍ରୟାସରେ ନାଗରିକ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ କିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶୀଦାର ହୋଇପାରିବେ ତାହା ଏହି ବୈଠକରେ ସେୟାର କରାଯାଇଥିବା ଅଭିଜ୍ଞତା ହିଁ ଦର୍ଶାଉଛି।