ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ଆଜି ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଆୟୋଜିତ ବ୍ଲୁମବର୍ଗ ନ୍ୟୁ ଇକୋନୋମି ଫୋରମ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଛନ୍ତି। ଫୋରମ୍ରେ ଶ୍ରୀ ମାଇକେଲ୍ ବ୍ଲୁମବର୍ଗଙ୍କ ପୂର୍ବ ଅଭିଭାଷଣର ଉଲ୍ଲେଖ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାରତରେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏହି ଫୋରମ୍ ଆୟୋଜିତ ହେଉଥିବାରୁ ଖୁସି ବ୍ୟକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଅର୍ଥନୀତି, ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ଶକ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବ୍ୟାପାର ଭଳି ପ୍ରମୁଖ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତିଭାସମ୍ପନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି କରୁଥିବା ଏହି ମଞ୍ଚର ଭୂମିକାକୁ ସେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। “ଶ୍ରୀ ବ୍ଲୁମବର୍ଗ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମଗ୍ର ଟିମ୍କୁ ମୁଁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି। ଆପଣମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି,” ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ କହିଥିଲେ।
ଉଦୀୟମାନ ବିଶ୍ୱ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଶିଖର ସମ୍ମିଳନୀର ମୁଖ୍ୟ ଆଲୋଚ୍ୟ ବିଷୟକୁ ନେଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ତୃତୀୟ ଦଶକରେ ଘଟିଥିବା ଏକ ବୃହତ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ, ଆଜି ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ତଥ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ନବସୃଜନ ଶକ୍ତିର ପ୍ରମୁଖ ମାପଦଣ୍ଡ ପାଲଟିଛି। ଏହି ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ’ଣ ହେବା ଉଚିତ, ସେ ନେଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଉପସ୍ଥିତ ଜନତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବିଚାର କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଶକ୍ତି କେବଳ ହାତଗଣତି କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବାରେ ସୀମିତ ରହିବା ଉଚିତ ନା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଯୋଗକୁ ସୁଗମ ଓ ସୁଲଭ କରିବା ଉଚିତ, ସେ ନେଇ ସେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଥିଲେ। ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସକ୍ଷମ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସହଯୋଗ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇ ସେ କହିଥିଲେ, “ନିଜେ ସଫଳ ହେବାର ଶକ୍ତିଠାରୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଫଳ କରାଇବାର ଶକ୍ତି ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେବା-ଆଜି ମୁଁ ଏଠାକୁ ଯେଉଁ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ନେଇ ଆସିଛି, ତାହା ହେଉଛି ‘ସଶକ୍ତ କରିବାର ଶକ୍ତି’,” ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ କହିଥିଲେ।
ପ୍ରାଚୀନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଏହି ଦର୍ଶନକୁ ଆଧାର କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପାରମ୍ପରିକ ସଂସ୍କୃତ ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକର ଉଦ୍ଧୃତି ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଜ୍ଞାନ, ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ଶକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନୈତିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହାକୁ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି ତାହା ଆଧାରରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ। ଆଜିର ଜଟିଳ ବିଶ୍ୱ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ କ୍ଷମତାର ଏହି ଗଭୀର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ବୁଝିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । “ଅର୍ଥାତ୍, ଶକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ମୂଲ୍ୟ ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିହିତ ଅଛି”।
ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଆଦର୍ଶଗୁଡ଼ିକୁ ଆଧୁନିକ ପ୍ରଶାସନରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ ‘ଶକ୍ତିରୁ ସଶକ୍ତିକରଣ’ ଧାରଣା କେବଳ ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପରାମର୍ଶ ନୁହେଁ। ବରଂ ଏହା ଏକ ଗଭୀର ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରମ୍ପରା ଯାହା ଦେଶର ଶାସନ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ସକ୍ରିୟ ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ। ସେ ଦେଶର ଅଗ୍ରଗତିର ବାସ୍ତବ ଉଦାହରଣ ବ୍ୟବହାର କରି ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନକାରୀ ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ ନିଜର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ତେଣୁ, ସେ ଭାରତର ଉଦାହରଣ ବ୍ୟବହାର କରି ତାଙ୍କ ମତ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବେ ବୋଲି କହିଥିଲେ।
‘ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଜନନୀ’ର ସ୍ପନ୍ଦନଶୀଳ ଓ ଉତ୍ସାହକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଗର୍ବର ସହ ଦେଶରେ ରହିଥିବା ଅନେକ ଭାଷାଗତ ବିବିଧତା, ୮୦,୦୦୦ ପ୍ରକାଶନ ଏବଂ ଏକ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଟେଲିଭିଜନ୍ ଚ୍ୟାନେଲ୍ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆର ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଗରେ, ଦେଶର ୫୦ କୋଟି ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଓ ଇନଷ୍ଟାଗ୍ରାମ୍ ବ୍ୟବହାରକାରୀ ସକ୍ରିୟ ଓ ମୁକ୍ତ ଆଲୋଚନାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି। ଯାହା ପ୍ରମାଣ କରୁଛି ଯେ ଡିଜିଟାଲ୍ ଶକ୍ତି ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ବିଚାର-ବିମର୍ଶକୁ ସକ୍ରିୟ ଭାବେ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଛି। “ଏଥିରେ ଡିଜିଟାଲ୍ ଶକ୍ତି ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଛି।”
ଡିଜିଟାଲ୍ ବ୍ୟବଧାନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚାଲିଥିବା ଲଢ଼େଇ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ , ଏକ ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ଓ ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ବ୍ୟବହାର କେବଳ ଧନୀ ଓ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁବିଧା ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା। ୨୦୧୪ ମସିହାରୁ ସରକାର ଜାଣିଶୁଣି ଡାଟା ମୂଲ୍ୟ ହ୍ରାସ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଫଳରେ ଛୋଟ ସହରର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ଦୋକାନୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ତୁରନ୍ତ ସୂଚନା ଓ ବଜାର ସୁବିଧା ପାଇପାରିବେ। “ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଭାରତରେ ସଂଯୋଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା କେବଳ ଲୋକଙ୍କୁ ପରସ୍ପର ସହ ଯୋଡ଼ିନାହିଁ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସୁଯୋଗ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ିଛି।”
ଆର୍ଥିକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତିର ଅସାଧାରଣ ପରିମାଣ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଏକ ସୁଗମ ଡିଜିଟାଲ୍ ପେମେଣ୍ଟ ଇକୋସିଷ୍ଟମ୍ କୁ ଅବଲୋକନ କରିବା ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଜଣେ ସାଧାରଣ ରାସ୍ତାକଡର ବିକ୍ରେତା ଏବଂ ଏକ ବଡ଼ କାର ଶୋ’ରୁମ୍ ସମାନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ। ସେ ଏହି ବୈପ୍ଳବିକ ଆର୍ଥିକ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକୀକରଣକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତମୂଳକ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। “ଏହା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ପ୍ରଯୁକ୍ତିର ଶକ୍ତି,” ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ କହିଥିଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ସଂହତି ପ୍ରତି ଦେଶର ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ଘରୋଇ ଡିଜିଟାଲ କ୍ଷମତାଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ଲୋବାଲ୍ ସାଉଥ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଶୀଦାର ଦେଶମାନଙ୍କ ସହିତ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ ବାଣ୍ଟି ଦିଆଯାଉଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଡିଜିଟାଲ ସାର୍ବଜନୀନ ଭିତ୍ତିଭୂମି ନିର୍ମାଣ କରିପାରିବେ। ସେ ମହାମାରୀ ସମୟରେ ନିୟୋଜିତ ଖୋଲା-ଉତ୍ସ କୋୱିନ୍ ପ୍ଲାଟଫର୍ମକୁ ଘରୋଇ ନବସୃଜନର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଯାହା ସକ୍ରିୟ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱ ସମ୍ଭାବନାକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରିଥାଏ ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ। “ଅର୍ଥାତ୍, ଆମର କ୍ଷମତା ମାନବତାକୁ ସଶକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍”।
ଉଦ୍ଭାବନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟାପକ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକୀକରଣ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଦେଶରେ ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ଗୁଡ଼ିକର ଅସାଧାରଣ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ମାତ୍ର କିଛି ଶହ ଥିବାବେଳେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାହା ୨.୫ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ହୋଇପାରିଛି। ସେ ଗର୍ବର ସହ ଜଣାଇଥିଲେ ଯେ ଏହି ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ଅଧା ଛୋଟ ସହରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ଏବଂ ୪୫ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ମହିଳାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେଉଛି। ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କରିବାର କ୍ଷମତା ସମାଜର ସମସ୍ତ ବର୍ଗ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚୁଛି ବୋଲି ଏହା ପ୍ରମାଣ କରେ। “ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ନବସୃଜନ ପାଇଁ ସୁଯୋଗଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚୁଛି।”
ସାଧାରଣ ପ୍ରଶାସନର ମୂଳ ଦର୍ଶନକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ, ସରକାରୀ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ କେବେ ବି ବ୍ୟବସ୍ଥାଗତ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ନାଗରିକମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସକ୍ଷମ ଏବଂ ସଶକ୍ତ କରିବା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଗତ ଏକ ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ୨୫ କୋଟି ଲୋକଙ୍କୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରୁ ସଫଳତାର ସହ ମୁକ୍ତ କରିବାରେ ସଶକ୍ତୀକରଣ-ଭିତ୍ତିକ ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏହି ମଡେଲକୁ ସେ ଶ୍ରେୟ ଦେଇଥିଲେ। ” ଭାରତ ଏହି ପଥରେ ଅଗ୍ରଗତି କରୁଛି “।
ଦୁର୍ନୀତିର ପଦ୍ଧତିଗତ ନିରାକରଣ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନାଗରିକଙ୍କ ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟରେ ସିଧାସଳଖ ସରକାରୀ ସହାୟତା ପହଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଜେଏଏମ୍ ଟ୍ରିନିଟି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଲାଭ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ବ୍ୟବସ୍ଥାର ନିୟୋଜନ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ। “ଏହା ଦୁର୍ନୀତି ହ୍ରାସ କରିଛି, ଦେଶର ନାଗରିକଙ୍କ ସୁବିଧା ବୃଦ୍ଧି କରିଛି ଏବଂ ସରକାର ଏବଂ ନାଗରିକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସିଧାସଳଖ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିଛି”।
ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ସଶକ୍ତିକରଣର ଏହି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କୋଭିଡ୍-୧୯ ମହାମାରୀ ସମୟରେ ଟିକାର ତୀବ୍ର ଅଭାବ କଥା ମନେ ପକାଇଥିଲେ। ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ ଯେ ଜୀବନ ରକ୍ଷାକାରୀ ଟିକା ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତା କ’ଣ କେବଳ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦେଶ ନିଜ ପାଖରେ ସୀମିତ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ଥିଲା। ୧୦୦ରୁ ଅଧିକ ଦେଶକୁ ଟିକା ଯୋଗାଇ ଦେଇ ଭାରତ ଏକ ମାନବୀୟ ପଥ ବାଛିଥିବାରୁ ସେ ବହୁତ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ବୋଲି କହିଥିଲେ। “ଆମର ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତା ଅନ୍ୟ ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସହାୟତାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ ପାଲଟିଥିଲା।”
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାମିଲ କରୁଥିବା ଏକ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନ ଚିନ୍ତାଧାରାର ଅନନ୍ୟ ଉଦାହରଣ ଦେଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନିକଟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ‘ଡୋମେଷ୍ଟିକ୍ ଏଆଇ ଇମ୍ପାକ୍ଟ ସମ୍ମିଟ୍’ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମ୍ମିଳନୀରେ କେବଳ ମଣିଷ ପାଇଁ ଏଆଇର ବ୍ୟବହାର ନୁହେଁ, ବରଂ ପଶୁ କଲ୍ୟାଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା କିପରି ସହାୟକ ହୋଇପାରିବ, ସେ ନେଇ ମଧ୍ୟ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଉଦାହରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ଏକ ରାଷ୍ଟ୍ର ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଅଧିକ ଲାଭ ସୃଷ୍ଟି କରିବ ବୋଲି ସେ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ। “ଭାରତ ଯେତେ ଅଧିକ ସକ୍ଷମ ହେବ, ମାନବଜାତି ଓ ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ତାହା ସେତେ ଅଧିକ ଲାଭଦାୟକ ହେବ।”
ଏକ ସନ୍ତୁଳିତ ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଯୁକ୍ତି ବାଢିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା, ନବସୃଜନ ଏବଂ ଜାତୀୟ ଶକ୍ତି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। କିନ୍ତୁ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମୌଳିକ ଭାବରେ କରୁଣା ଏବଂ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଜଳ ପ୍ରଶାସନ ଏବଂ ଉଦୀୟମାନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ଦାୟିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର ଭଳି ବିଶ୍ୱ ସାମନା କରୁଥିବା ଆହ୍ଵାନଗୁଡିକର ସମାଧାନ ପାଇଁ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ସହିତ ଯୋଡି ହେବା ଉଚିତ। ସେ ଜୋର ଦେଇ କହିଥିଲେ ଯେ ବିଶ୍ୱକୁ ଏପରି ଶକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି ଯାହା ସକ୍ରିୟ ଭାବରେ ନୂତନ, ସହଭାଗୀ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରେ। “ଶକ୍ତି କେବଳ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର କ୍ଷମତା ନୁହେଁ; ଏହା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ସଶକ୍ତ କରିବାର କ୍ଷମତା “।
ଜଳବାୟୁ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପଦକ୍ଷେପ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଶର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ୨୦୧୫ ପ୍ୟାରିସ୍ ଚୁକ୍ତିନାମା ଅଧୀନରେ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ସାହସପୂର୍ଣ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାକୁ ମନେ ପକାଇଥିଲେ। ଯେଉଁଥିରେ ୨୦୩୦ ସୁଦ୍ଧା ଅଣ-ଜୀବାଶ୍ମ ଇନ୍ଧନ ଉତ୍ସରୁ ୪୦ ପ୍ରତିଶତ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତା ହାସଲ କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖାଯାଇଥିଲା। ସେ ଗର୍ବର ସହ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ ଦେଶ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟର ନଅ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା। ଏହା ସହିତ ଏପରି କରିବାରେ ପ୍ରଥମ ଜି୨୦ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। “ଏହା କେବଳ ଏକ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିବାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ନଥିଲା; ବରଂ ଏହା ଭାରତର ବିକାଶଶୀଳ ଶକ୍ତି ଯାତ୍ରାର ସଙ୍କେତ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।”
ସବୁଜ ଶକ୍ତି ଦିଗରେ ହୋଇଥିବା ଏହି ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ଦେଶର ନବୀକରଣୀୟ ଶକ୍ତି କ୍ଷମତା ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ମାତ୍ର ୭୫ ଗିଗାୱାଟ୍ ଥିବାବେଳେ, ଏହା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରାୟ ୩୦୦ ଗିଗାୱାଟ୍ରେ ପହଞ୍ଚିଛି। ସେ କ୍ଷମତାର ଏହି ଚାରିଗୁଣ ବୃଦ୍ଧିକୁ ଦେଶର ନିରନ୍ତର ବିକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସଫଳତା ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରରେ ଏହି ଶକ୍ତି ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆର୍ଥିକ ଲାଭ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ‘ପିଏମ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଘର’ ଏବଂ ‘ପିଏମ୍-କୁସୁମ୍’ ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକ କିପରି ପରିବାର ଓ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ନିଜସ୍ୱ ସୌର ଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ଏବଂ ଖର୍ଚ୍ଚ ହ୍ରାସ କରିବାରେ ସହାୟତା କରୁଛି ସେ ସମ୍ପର୍କରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବୁଝାଇଥିଲେ । ଏହି ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ୩୦ ଗିଗାୱାଟରୁ ଅଧିକ କ୍ଷମତା ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ଯାହା ଫଳରେ ବାର୍ଷିକ ୩୦ ମିଲିୟନ୍ ଟନ୍ରୁ ଅଧିକ କାର୍ବନ ନିର୍ଗମନ ହ୍ରାସ ପାଇଛି। ଏହା ସହିତ ପ୍ରକୃତିର ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧିର ମାର୍ଗ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶସ୍ତ ହୋଇଛି। “ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରୁଛି।”
ଦେଶର ସହଯୋଗ ନୀତିକୁ ବିଶ୍ୱ ଶକ୍ତି ସଂଘର୍ଷ ସହିତ ତୁଳନା କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ, ଆଧିପତ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଦୌଡ଼ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ଦେଶ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମୂଳକ ଭାବରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ସ୍ଥିର ପଥ ନିର୍ମାଣ କରୁଛି। ଚଳିତ ଦଶନ୍ଧି ଏହି ଅନନ୍ୟ ଜାତୀୟ ମନୋଭାବର ଏକ ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି। “ବିଶ୍ୱରେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ଦୌଡ଼ରେ, ଭାରତ ଏକ ଭିନ୍ନ ମନୋଭାବ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି”।
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ତୃତୀୟ ଦଶକରେ ଘଟିଥିବା କ୍ରମାଗତ ଆଘାତ ତଥା ସଙ୍କଟଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବିଭିନ୍ନ ଘଟଣାବଳୀ ସମ୍ପର୍କରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଥିରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ମହାମାରୀ ଓ ଆଞ୍ଚଳିକ ସଂଘର୍ଷ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ, ଶକ୍ତି ଏବଂ ବାଣିଜ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯୋଗାଣ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବ୍ୟାପକ ବ୍ୟାଘାତ ଭଳି ବିଷୟ ସାମିଲ ଥିଲା। ସେ ଏପରି ଏକ ବିଶ୍ୱର ଭୟାବହ ଚିତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ଗୋଟିଏ ସଙ୍କଟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ସଙ୍କଟ ମୁଣ୍ଡ ଟେକୁଛି। “ବିଶ୍ୱ ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକୁଳିବାକୁ ଉପାୟ ଖୋଜୁଥାଏ, ସେତେବେଳକୁ ଆଉ ଏକ ନୂଆ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ।”
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପାରସ୍ପରିକ ସଂଯୋଗକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଘଟଣାର ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ। ଯୋଗାଣ ଶୃଙ୍ଖଳ, ଶକ୍ତି, ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ, ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଏବଂ ଦେୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭଳି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଏବଂ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରି ସେ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ସେ ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଚାଲିଆସିଥିବା ବିଶ୍ୱାୟନ ଜନିତ ସଂଯୋଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଛି ଏବଂ ବିପଜ୍ଜନକ ଭୂ-ରାଜନୈତିକ ‘ଚୋକ୍ ପଏଣ୍ଟ’ (ଅବରୋଧ ସ୍ଥଳ) ରେ ପରିଣତ ହେଉଛି। “ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ଗତ କିଛି ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ବିଶ୍ୱାୟନର ମୂଳଦୁଆ କିପରି ଏବଂ କେଉଁଠାରେ ‘ଚୋକ୍ ପଏଣ୍ଟ’ରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି।”
ଦ୍ରୁତ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ବିଭ୍ରାଟ ଏବଂ ଜନସଂଖ୍ୟାଗତ ଆହ୍ଵାନ ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ସଙ୍କଟକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ ବିଶ୍ୱ ଏପରି ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ ଅଂଶୀଦାର ଖୋଜୁଛି ଯେଉଁମାନେ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଯୋଗାଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବଜାୟ ରଖିବେ ଏବଂ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ । ସେ ଦେଶକୁ ଏକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ ସହଯୋଗୀ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ ଯାହା ବିଶ୍ୱ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ, ସହଯୋଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ। “ଏବଂ ଏଠାରେ, ଭାରତ ଏକ ଭିନ୍ନ ସ୍ୱଭାବ, ଏକ ଭିନ୍ନ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ସାମନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଛି,” ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ ଦୃଢ଼ୋକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
ଦେଶର ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ମଡେଲ ସମ୍ପର୍କରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ, ଦେଶର ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଗତି ମୂଳତଃ ସହଯୋଗୀ, ସମାବେଶୀ ଉନ୍ନତି ଦ୍ୱାରା ପରିଭାଷିତ। ସେ ବିଶ୍ୱର ଜେନେରିକ୍ ଔଷଧର ଏକ ପଞ୍ଚମାଂଶ ପ୍ରଦାନକାରୀ, ଡିଜିଟାଲ୍ ପରିଚୟ ମଡେଲର ଅଗ୍ରଣୀ ଏବଂ ବିଶ୍ୱକୁ ସେବା ଯୋଗାଇ ଦେଉଥିବା ୨୦୦୦ ରୁ ଅଧିକ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଦକ୍ଷତା କେନ୍ଦ୍ରର ଆୟୋଜନ କରୁଥିବା ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପ୍ରତିଭା କେନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଦେଶର ଭୂମିକା ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ। “ଭାରତର ପ୍ରଗତି ହେଉଛି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ସହଯୋଗ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର କାହାଣୀ’।
ଏକ ସ୍ଥିର ବିଶ୍ୱ ଶକ୍ତି ଭାବରେ ଦେଶର ଭୂମିକାକୁ ଦୋହରାଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱକୁ ଏକ ସ୍ଥିର ସ୍ତମ୍ଭର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼ିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଦେଶ ଦାୟିତ୍ୱର ସହ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମୁଦାୟକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାଏ। ସେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ସମାନ ଉନ୍ନତିର ଏକ ମୌଳିକ ଦର୍ଶନକୁ ରୂପରେଖ ଦେଇଥିଲେ। “ଆମେ ଅନ୍ୟ କାହାର କ୍ଷତି ସାଧନ କରି ଅଗ୍ରଗତି କରୁନାହୁଁ। ଆମେ ବିଶ୍ୱ ସହିତ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ଅଗ୍ରଗତି କରୁଛୁ,” ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ ଦୃଢ଼ତାର ସହ କହିଥିଲେ।
ଦେଶର ସମୃଦ୍ଧ ଐତିହାସିକ ଐତିହ୍ୟ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ, ଭାରତ ମାନବଜାତିକୁ ‘ଶୂନ୍ୟ’ର ଧାରଣା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା। ଯେଉଁଥିପାଇଁ କେବେ ବି କୌଣସି ରୟାଲ୍ଟି ଦାବି କରିନଥିଲା ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହି ସମାନ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ଭାବନା ନେଇ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରଖିଛି। ସେ ଏହାକୁ ସେହି ଐତିହାସିକ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ସହ ତୁଳନା କରିଥିଲେ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ନିଜସ୍ୱ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ କହିଥିଲେ, “ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଭାରତ ସେହି ସମାନ ଭାବନା ନେଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି।”
ସମାବେଶୀ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ଦେଶର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଟ୍ରାକ୍ ରେକର୍ଡ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସୌର ମେଣ୍ଟ, ସିଡିଆରଆଇ, ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବଡ଼ ବିଲେଇ ମେଣ୍ଟ, ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଜୈବ ଇନ୍ଧନ ମେଣ୍ଟ, ଆଇଏମଇସି ଏବଂ ମିଶନ ଲାଇଫ ଭଳି ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ ସମ୍ପର୍କରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ଲାଟଫର୍ମଗୁଡ଼ିକ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଭୂରାଜନୈତିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ପୂରଣ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଜୀବନକୁ ଲାଭ ଦେବା ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା। “ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ଭାରତ
ଏପରି ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରିଛି ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ କଲ୍ୟାଣକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବନକୁ ଲାଭ ପହଞ୍ଚାଏ।”
ଦେଶର ବୈଦେଶିକ ନୀତିକୁ ପରିଚାଳିତ କରୁଥିବା ବହୁମୁଖୀ ଦାର୍ଶନିକ ଢାଞ୍ଚା ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ‘ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଏକ ବିଶ୍ୱ, ଏକ ଗ୍ରୀଡ୍’, ‘ଏକ ପୃଥିବୀ, ଏକ ପରିବାର, ଏକ ଭବିଷ୍ୟତ’ ଏବଂ ‘ଏକ ପୃଥିବୀ, ଏକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ’ ର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଆହ୍ବାନ କରିଥିଲେ। ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ଦେଶ କେବଳ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଂଯୋଗ କରିବା, ଏକତ୍ର କରିବା ଏବଂ ଉନ୍ନତ କରିବା ପାଇଁ ନିଜର ଶକ୍ତିର ବ୍ୟବହାର କରେ। “ଏବଂ ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ, ଶକ୍ତିର ବ୍ୟବହାର କେବଳ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ” ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ ଦୃଢ଼ୋକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଅନିଶ୍ଚିତତା ମଧ୍ୟରେ ଦେଶର ସମଷ୍ଟିଗତ ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ଥିରତା ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଗର୍ବର ସହ ଏପ୍ରିଲ୍- ଜୁନ୍ ତ୍ରୈମାସିକରେ ୭.୮ ପ୍ରତିଶତ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହାର, ମାତ୍ର ୦.୬୧ ପ୍ରତିଶତକୁ ହ୍ରାସ ପାଇଥିବା ଚଳନ୍ତି ଖାତା ନିଅଣ୍ଟ ଏବଂ ୭୦୦ ବିଲିୟନ୍ ଡଲାରରୁ ଅଧିକ ବିଦେଶୀ ମୁଦ୍ରା ଭଣ୍ଡାର ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ସେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ଘରୋଇ ବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବର୍ତ୍ତମାନ ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ଏହାର ସବୁଠାରୁ ଦୃଢ଼ ସ୍ଥିତି ଉପଭୋଗ କରୁଛି। “ଅନିଶ୍ଚିତତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱରେ, ଭାରତ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟତା ଏବଂ ସ୍ଥିରତା ପ୍ରଦାନ କରେ”।
ଏହି ବିଶାଳ ସାର୍ବଭୌମ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ଉନ୍ନତିକୁ ଏହି ବିଶାଳ ସାଂରଚନିକ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଶ୍ରେୟ ଦେଇ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କରାଯାଉଥିବା ନିରନ୍ତର ସଂସ୍କାର ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ। ଏଥିମଧ୍ୟରେ ଏକୀକୃତ ଜାତୀୟ ବଜାର ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଜିଏସ୍ଟି ଲାଗୁ କରିବା, ଦେବାଳିଆପଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଇନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା, ୨୯ଟି ଶ୍ରମ ଆଇନକୁ ଚାରୋଟି ସଂହିତାରେ ଏକତ୍ରିତ କରିବା ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟ ସହ ଜଡ଼ିତ ଶହ ଶହ ଛୋଟ ଛୋଟ ଅପରାଧକୁ ଅପରାଧିକ ଶ୍ରେଣୀରୁ ବାଦ୍ ଦେବା ଭଳି ପଦକ୍ଷେପ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ସେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ନିବେଶକମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଏହି ଅବିରତ ଗତିଶୀଳତା ହେଉଛି ଦେଶକୁ ଆଗକୁ ନେଉଥିବା ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଓ ସକ୍ରିୟ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଫଳାଫଳ। ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ କହିଥିଲେ, “ଆମ ପାଇଁ ସଂସ୍କାର କୌଣସି ବାଧ୍ୟବାଧକତା ନୁହେଁ; ଏହା ଆମର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ।”
ପ୍ରାଚୀନ ବୈଦିକ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବିଶ୍ୱ ସମୁଦାୟକୁ ଏକାଠି ଚାଲିବା, କହିବା ଏବଂ ପରସ୍ପରକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସାମୂହିକ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଏବଂ ପ୍ରମୁଖ ବିଶ୍ୱ ଆହ୍ଵାନର ସମାଧାନ ହୋଇପାରିବ। ସେ ଗଭୀର ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ ବ୍ଲୁମବର୍ଗ ନୂତନ ଅର୍ଥନୀତି ମଞ୍ଚ ଏହି ସମାନ ବିଶ୍ୱ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଭାବନାକୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବିଶାଳ ମଞ୍ଚ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ।